Leskovac

 - 2000. pr.n.e.: najstariji tragovi naseljavanja
 - 6. i 7. st.: naseljavanje Slavena
 - 12. st.: bizantski car Emanuel I. Komnen daje srpskom županu Stefanu Nemanji leksovački kraj koji se tada nazivao Dubočica
 - 1348. car Dušan samostanu Hilandar na Svetoj gori daje selo Leskovac 
 - 16.11.1454. - 11.12.1877.: Leskovac je u Otomanskom carstvu
           - krajem 18. stoljeća središte je Leskovačkog pašaluka
           - 1837. francuski geograf Ami Bue piše da Leskovac ima 3000 kuća: ,,2400 kršćanskih, 500 turskih, 30 romskih i 10 židovskih, ukupno 15.000 stanovnika"
 - sredina 19. stoljeća: Leskovac je po veličini bio drugi grad u Srbiji, poslije Beograda, a imao je trinaest tvornica tekstila, pa je zato kasnije i dobio nadimak ,,Srpski Mančester"
 - 1918.-1941.: 40% ukupne jugoslavenske tekstilne industrije, nekoliko bankarskih zavoda
 - 6.9.1944.: savezničko bombardiranje znatno uništava grad
 - nakon 1945.: stagniranje, više nema rejting industrijskoga grada
 - 2010.: oko 78 000 stanovnika (Srbi: 91.2%, Romi: 6.8%)

Još o Leskovcu

  - porijeklo naziva: Po legendi se smatra da se ispod brda u blizini sadašnjeg grada nalazilo jezero, ali je došlo do njegovog sušenja i tu je narasla biljka lijeska (lješnjak). Po njoj je
    i naselje dobilo ime Leskovac, prije više od 600 godina; ali je u vrijeme turske vladavine naselje se nazivalo Hisar što na turskome znači ,,tvrđava".
 
 - iz okolice Leskovca su i likovi srpske serije ,,Vruć vjetar'': Šurda je iz Vlasotinca, otac Soća još uvijek ondje živi, a Šurdin prijatelj, ,,svjetski čovjek'' Bob, stalno govori Šurdi da ne
   leleče jer je to njihov ružan lokalni običaj
 
 - u cijeloj Srbiji poznat je leskovački govor, koji je dio prizrensko-timočkog dijalekta. Evo odlomka autora Dobrivoja Kapisazovića, o industriji Leskovca, ,,srpskog Manchestera":

„... Nema, bre, da čuješ k'ko pre, da se s'lte od nji zbori: trgovac iz Leskovac, Mančesterac. Iz srpski Mančester, industrijalac. I kude mrdneš, će nađeš Leskovčanina. Beoše se razmileli po celu našu zemlju, po trgoviju, pa i po bel svet. A u Beograd: industrijalac Leskovčanin, a u Skoplje, a u Kumanovo, u Bitolj, u Karlovac i kude ti ne, oni stvarav industriju, zidav fabrike, mlinovi... I trguju, trguju i na golemo i na malo. I od nji se zboreše mlogo. A i kude da otidnu, odma gi poznav: frljav se s padeži. I Leskovac beše rasja: industrija, fabrike onoliko. Puno odžaci iznikli, pa se samo pušiv. A trgovina? Toj si je pa baška priča. Umejaše da trguju. I priče od nji svud se pričašev, te ovakvi su te onakvi: jedev paprike, pa zidav fabrike! I, istin, toj si bev sve em-em čoveci!... Em, radiše! Em, štediše! Od pamtivek konopljari, kudeljari. Em, trgovci, izvoznici, uvoznici, špekulanti! Em, industrijalci, fabrikanti!...“ (Wikipedija)


Izvor: Wikipedija